_{Over het werk}

Hans Bouman schildert wat hem raakt: een gezicht, een horizon, een strook licht op het water, een landschap dat zich niet in één oogopslag prijsgeeft. Zijn werk begint vaak bij de waarneming, maar eindigt daar zelden.

Tijdens het schilderproces verschuift de aandacht geleidelijk van wat zichtbaar is naar wat wordt gevoeld. Een landschap wordt minder een specifieke plek en meer een herinnering aan ruimte, licht en sfeer. Een portret wordt meer dan een gelijkenis; het wordt een zoektocht naar aanwezigheid en karakter.

Bouman werkt voornamelijk met olieverf en acryl. De zichtbare penseelstreek speelt een belangrijke rol in zijn schilderijen. Beelden ontstaan laag voor laag, waarbij delen worden toegevoegd, overschilderd en opnieuw bewerkt.

Een schilderij ontwikkelt zich geleidelijk en volgt zelden een vooraf vastgelegd plan. In de loop der jaren is zijn werk steeds vrijer en persoonlijker geworden. Details maken vaak plaats voor suggestie, zonder dat de herkenbaarheid verloren gaat. Juist in dit spanningsveld tussen werkelijkheid en verbeelding vindt Bouman de ruimte die hij zoekt.

Reizen, de natuur en alledaagse observaties vormen een voortdurende bron van inspiratie. Toch verwijzen zijn landschappen zelden naar één herkenbare locatie. Ze bewegen zich ergens tussen herinnering en ervaring, waardoor ruimte ontstaat voor de eigen interpretatie van de toeschouwer.

Voor Bouman is schilderen geen poging om de werkelijkheid vast te leggen, maar een manier om haar telkens opnieuw te ervaren.